Hub Dywizji Antymemetyki

Witamy w Dywizji Antymemetyki. Nie, to nie jest twój pierwszy dzień

ocena: +3+x

Opis postaci: Marion Wheeler

Marion Audrey Wheeler z domu Hutchinson jest główną bohaterką Dywizja Antymemetyki nie istnieje.

Wheeler celowo nie została dokładnie opisana w opowieściach. Jedyny opis jaki dostaje, z tego co pamiętam, towarzyszy jej wprowadzeniu w Musimy porozmawiać o Pięćdziesiąt Pięć, gdzie czytamy:

W tym roku miała skończyć pięćdziesiąt lat i powoli siwiła. Od dawna trwała jej transformacja ze "szczupłej kobiety" w "skurczoną staruszkę".

To dlatego, że uważam, że jej wygląd zewnętrzny jest mniej ważny od jej charakteru i rzeczy, które mówi i robi. Poza tym opowieści o Dywizji Antymemetyki nie są zbyt "wizualne" — obracają się wokół istot, które zazwyczaj są niewidzialne, a konflikt jest raczej koncepcyjny niż fizyczny.

Ale to nieważne, jeśli chcecie ją narysować! Niedawno zacząłem więc o tym myśleć. Oto przybliżony zarys wyglądu Wheeler w mojej głowie:

  • Około pięćdziesiątki w większości opowieści (ale to zależy oczywiście od chronologii).
  • Około 1.55 metra (5 stóp i 1 cal) wzrostu. Szczupła budowa ciała (niestety nie znam wagi). Zbyt mała by być fizycznie imponująca, ale jej mowa ciała jest zwykle co najmniej dominująca.
  • Masa długich, bardzo ciemnych lub czarnych włosów, falowanych, za ramię. Siwe pasma. Nie farbuje ich. Zwykle nosi je spięte lub związane.
  • Szare lub piwne oczy
  • Naturalny wyraz twarzy zwykle między neutralnym a poirytowanym. Ciężko ją rozweselić.

Ubiór

Wheeler jest zwykle ubrana odpowiednio do zadań administracyjnych i kierowniczych w Ośrodku 41, który jest "bezpieczną" placówką Fundacji, co oznacza, że ogólny poziom przygotowania na niebezpieczeństwo wymagany od pracowników jest stosunkowo niski. Jako kierowniczka Dywizji Antymemetyki ubiera się tak aby pokazywać autorytet. Pomyśl o dyrektorze głównym firmy, nie dyrektorce szkoły. Świadomie unikania wyglądania jak Dana Scully z Z archiwum X (nienawidzi tego serialu) albo jak kobieta w czerni, czyli "Elle" (Linda Fiorentino) pod koniec Facetów w czerni. Nie jest badaczką i raczej nie zobaczy się jej w fartuchu laboratoryjnym.

  • Stylowe, kwadratowe okulary z grubymi, jasnoniebieskimi oprawkami. Mają szkła progresywne.
  • Ciemnoniebieski garnitur biznesowy. Spodnie (nie lubi spódnic ze względu na brak mobilności). Kieszenie. Krótka marynarka, nietypowy krój, zdecydowanie bez muszki.
  • Dobrej jakości buty za kostkę z grubymi obcasami.
  • Przed wydarzeniami Gdzie byłeś całe moje życie nosi obrączkę. Potem nie.
  • Poza tym żadnej biżuterii (kolczyków, naszyjnika, bransoletek).
  • Wytrzymały mechaniczny zegarek. Funkcjonalny, nie stylowy. To nie biżuteria, to część ekwipunku. Raczej nie złoty ani srebrny.
  • W pracy zawsze nosi fundacyjny identyfikator/klucz dostępu, na smyczy wokół szyi. Smycz ma jasny kolor i kontrastuje z resztą ubrania, identyfikator jest duży i również jasnego koloru, np. z czerwono-pomarańczowymi ukośnymi paskami wzdłuż krawędzi. Można się tu wykazać kreatywnością.

W podsumowaniu: Wheeler jest raczej drobną, mało kolorową kobietą, nieprzyjemną w obejściu i z kilkoma tylko jasnymi elementami ubioru.

Oczywiście nie mam pojęcia czy ten opis pasuje do waszego wyobrażenia o niej, jeśli jakieś mieliście! Może wyglądać jak tylko chcecie…

Powrót do Hubu Dywizji Antymemetyki

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported