SCP-081
ocena: +1+x
081.jpg

Szczątki Mary Reeser, po 4. fazie zarażenia SCP-081

Identyfikator podmiotu: SCP-081

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: Dostępu do SCP-081 udziela się jedynie pracownikom z upoważnieniem poziomu 4., mającym pisemną zgodę ███████. W przechowalni obowiązkiem jest używanie kompletnego skafandra do działania w warunkach zagrożenia środowiskowego, w tym: samego skafandra, rękawic i zbiorników z tlenem. Przed opuszczeniem rejonu skażonego skafandry muszą przejść sesję opryskania dezynfekcyjnego. Jeżeli dojdzie do uszkodzenia przechowalni, cały obszar należy naświetlić promieniami ultrafioletowymi, a następnie — wybielić. Osoby, które potencjalnie mogły zostać zarażone, umieszcza się w stanie kwarantanny na okres przynajmniej dziesięciu (10) dni. Kwarantannę można anulować, jeśli objawy nie zostaną zdiagnozowane po dniu dziesiątym.

Opis: SCP-081 to wirus zaraźliwy, który najprawdopodobniej jest zmutowaną wersją wirusa ███████, lecz zamiast █ segmentów RNA ma ich █. Wirus atakuje ludzi, lecz szczury mogą go przenosić w sposób pasywny. SCP-081 może się również rozprzestrzeniać poprzez seks oraz kontakt zdrowej osoby z zakażoną krwią.

SCP-081 infekuje adipocyty i leukocyty; sprawia, że oba elementy zaczynają gwałtownie absorbować składniki odżywcze. Wraz z absorpcją zainfekowane limfocyty B wytwarzają i wydzielają znaczne ilości zmodyfikowanych ludzkich przeciwciał. Adipocyty się rozszerzają i mnożą przez podział; zwiększa się zapotrzebowanie kaloryczne organizmu. Kiedy koncentracja tkanki tłuszczowej osiąga punkt krytyczny, przeciwciała wirusowe doprowadzają do lizy komórek ogólnoustrojowych, po której następuje nierozpoznany proces prowadzący do samorzutnego zapłonu osoby zainfekowanej.

Okres inkubacji trwa jeden (1) tydzień, po nim występują początkowe objawy zarażenia. Czas trwania objawów jest uzależniony całkowicie od procentowego udziału tłuszczu w ciele zarażonego. Infekcja przebiega w czterech (4) rozróżnialnych fazach.

  • Faza 1.: W pierwszym tygodniu nie rozpoznaje się żadnych znaczących objawów, jednakże zainfekowani mogą odczuwać łagodne zmęczenie.
  • Faza 2.: W drugim tygodniu infekcji zarażeni zaczną doświadczać "uderzeń gorąca" i wzmożonego apetytu.
  • Faza 3.: Zarażeni staną się skrajnie żarłoczni. Będą robić wszystko, co w ich mocy, by zdobyć pożywienie w dowolnej formie. W czasie tej fazy metabolizm zainfekowanych znacznie się spowolni, a przyrost wagowy się zintensyfikuje. Czas pomiędzy tą a czwartą (ostatnią) fazą jest różny. Aby wirus mógł dokończyć cykl życia, ciało jego ofiary musi składać się w 55% z tłuszczu.
  • Faza 4.: Kiedy kompozycja ciała zarażonego będzie w 55% składać się z tłuszczu, silna potrzeba jedzenia zaniknie; za to zintensyfikowane staną "uderzenia gorąca". Niedługo po tym ciało przejdzie skrajnie brutalną odmianę rozszerzonej lizy komórek. Komórki będą wybuchać, a zmodyfikowane przeciwciała — katalizować zapłon skupisk tłuszczu w sposób niezrozumiały. Ciało ulegnie spaleniu od wewnątrz poprzez tzw. efekt knota; dodatkowe pokłady tłuszczu posłużą jako źródło paliwa. Z racji tego, że faza 4. jest prawie bezobjawowa, zarażeni nigdy nie są świadomi momentu zapłonu, a jego dokładne rozpoczęcie w czasie jest prawdopodobnie losowe.

Dodatek 081-1: Pierwszy opisany incydent SCP-081 został opisany w roku 1673 przez Francuza, Jonasa Duponta. W swojej książce, "De Incendiis Corporis Humani Spontaneis", opisał on przypadek z Paryża, gdzie uniewinniono mężczyznę początkowo uznanego za mordercę swej żony, gdyż sąd zgodził się co do tego, że zmarła ona z powodu samospalenia (samorzutnego zapłonu). Istotne jest, że kobieta cierpiała znaczną nadwagę w czasie swojej śmierci. Fundacja zainteresowała się tą kwestią dopiero po śmierci Mary Reeser, która miała miejsce 2 lipca 1951 roku. Pomimo podjętych zabezpieczeń, informacja przeciekła do sfery publicznej, a narodowe media zaczęły rozpowszechniać zdjęcia z incydentu. Uważa się, że SCP-081 stoi za większością przypadków samospalenia.

Dodatek 081-2: SCP-081 istnieje prawdopodobnie od 9██ r., kiedy to powstał w █████████████. W związku z powszechną biedą i niedożywieniem obecnym w wielu ówczesnych krajach europejskich przypadki trzeciej i czwartej fazy zainfekowania były rzadkością. Północna Ameryka odnotowała największą liczbę skutków zarażenia SCP-081 w minionym stuleciu; jednakże, w związku z czystszymi warunkami i aktywną kontrolą populacji szczurów przypadki SCP-081 stały się o wiele rzadsze. Z powodu ostatniej fazy infekcji, ginie mniej niż ███ osób rocznie.

Dodatek 081-3: W związku z aktualną epidemią otyłości w Stanach Zjednoczonych niezwykle istotne jest zneutralizowanie instancji SCP-081 znajdujących się w stanie wolnym. Infekowanie, które byłoby rezultatem powszechnej, wielkoskalowej epidemii, byłoby katastroficzne wobec działań służących do zabezpieczenia obiektu — dr ██████████.

Dodatek 081-4: Testy wykazały, iż osoby cierpiące na cukrzycę posiadają naturalną odporność na SCP-081. Fakt ten nie pomógł w próbach stworzenia leku na wirusa, które nadal trwają. Dzikie infekcje [USUNIĘTO] i alternatywne przyczyny zgonu zostały zapewnione.

Dodatek 081-5: Agent █████ odkrył, iż SCP-081 może się rozprzestrzeniać poprzez kontakt z prochami swojej martwej ofiary. Trwają ulepszenia protokołów zabezpieczających i przeciwdziałania epidemiom. Pracownicy służb ratunkowych, którzy odpowiedzieli na wezwanie pani █████████, zostali zatrzymani w celach ewaluacji — dr ██████████.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported