"Niebieski" test SCP-093
ocena: +1+x

Test luster 1: Kolor (niebieski)

Testerem jest D-20384, mężczyzna, 34 lata, silnej budowy ciała. Historia testera zawiera przypadek morderstwa/próby samobójczej. Tester współpracuje we wszystkich fazach testu. Tester wszedł w dostarczone lustro, trzymając SCP-093, które emitowało niebieski kolor. Technicy zaobserwowali, że lustro ukazywało normalne odbicie, dopóki tester nie przeszedł całkowicie, wtedy obraz zmienił się na widok zewnętrznego krajobrazu, mocno zabarwionego na niebiesko. Zapis wideo opisany w dołączonym pliku:

Kamera uruchomiona, obraz migocze. Tester rozgląda się po tym samym krajobrazie, który został zgłoszony przez techników. Otoczenie wygląda jak typowe nizinne równiny, wszystko pokrywa mocny, niebieski odcień nakładający się na normalne barwy. Brak widocznych punktów charakterystycznych, gdy tester rozgląda się z lewej do prawej; tylko trawa, chwasty i wiatr poruszający wyższymi źdźbłami. Brak drzew. Brak widocznych istot żywych.

Tester rusza przed siebie zgodnie z instrukcją, przechodząc około 500 kroków, kiedy coś staje się widoczne, skrawek ziemi przed nim jest jałowy i trawa jest widocznie obumarła, gdy tester się do niej zbliża. Po około 300 kolejnych krokach tester zatrzymuje się przed otworem w ziemi. Otwór został wykopany przy użyciu nieznanych, prymitywnych narzędzi.

Uruchomiono system krążka linowego i kamera lekko zadrżała. Tester otrzymuje polecenie wejścia do otworu i po łagodnym proteście zgadza się na zejście. Nie jest widoczny żaden sposób zejścia, taki jak drabina czy lina; tester polega tylko na własnych rękach i kołowrotku spowalniającym opadanie. Zanim tester osiągnął dno, zużytych zostało około 100 metrów kabla; po pierwszych 50 zostało uruchomione podręczne źródło światła z uwagi na niedostatek naturalnego. Oświetlenie dna nie ukazało niczego poza ziemią i błotem.

Tester porusza się naprzód, pomagając sobie sztucznym źródłem światła. Zapytany o niebieskie zabarwienie, tester wyraża zdziwienie i informuje, że nie widzi i nigdy nie widział żadnego zabarwienia ze swojej perspektywy. Światło jest widoczne z głębi przejścia, zostało użyte 150 m kabla. Poza zasięgiem pracy kamery zarejestrowano dźwięk przygotowania broni palnej. Zapytany o to działanie tester usprawiedliwia się ostrożnością i porusza się do przodu.

Tunel zmienia się z gołej ziemi do betonowej zabudowy; tester narzeka na smród. Źródłem światła okazują się sufitowe oprawy oświetleniowe, cała seria, z czego mniej niż jedna czwarta jest uszkodzona; reszta ciągle funkcjonuje. Sześcioro (6) drzwi, po 3 z każdej strony korytarza, jest widoczne, po tym kamera ukazuje siódmą parę widoczną na jego końcu, zablokowaną przez stertę resztek i części z metalowych regałów. Szczątki są zardzewiałe i typowe dla zwykłych sklepów detalicznych, co sugeruje obecność innych ludzi.

Tester otrzymał polecenie sprawdzenia drzwi w wybranej przez siebie kolejności. Tester spróbował otworzyć pierwsze drzwi po prawej. Drzwi są zamknięte. Drugie drzwi się nie poruszają; nie są zamknięte, lecz zablokowane. Trzecie drzwi są zamknięte jak pierwsze. Po przejściu na drugą stronę trzecie drzwi otwierają się na oścież, pomieszczenie jest jasno oświetlone. Podręczne światło zostaje wyłączone, kiedy tester obraca kamerę, by zbadać pomieszczenie.

Pokój jest pusty: nie zawiera przedmiotów, a ściany są brudne. Tester informuje, że materiał na ścianach to nie błoto ani ziemia, jednak nie może go zidentyfikować; wygląda na stopiony plastik, ale w kolorze brązowym, nie czarnym. Drzwi zostają zamknięte. Drugie drzwi po lewej stronie nie mają klamki i nie przesuwają się poddane naciskowi. Otwór, w którym powinna być klamka, został zapchany przez nieznany materiał. Wszystkie drzwi mają taki kształt, że nic nie można zobaczyć przy krawędziach, a miejsce na ruch jest zbyt wąskie, by móc zaobserwować cokolwiek na poziomie podłogi. Pierwsze drzwi po lewej są zamknięte, ale fragment klucza jest obecny w zamku od czubka do grzbietu. Końcówka została złamana.

Z wysiłkiem testerowi udaje się tak poruszyć kluczem, by otworzyć drzwi. Natychmiastowo zaczyna kaszleć, skarżąc się na smród. Ściany i podłoga są czyste, sufit pokryty jest tą samą, dziwną brązową substancją, jaką tester znalazł w trzecim pomieszczeniu. W pokoju znajduje się prowizoryczne łóżko stworzone ze starych koców i poduszki, drewniana skrzynia zawierająca otwarte opakowania czegoś, co wygląda na jedzenie, napisy na nagraniu wideo wyglądają jak zawijasy, jednak tester twierdzi, że napisane jest po prostu: "Płatki śniadaniowe". Zawartość drugiej skrzyni wygląda na puste butelki po wodzie, która wyparowała. Obok posłania leży książka, zamknięta, brak tytułu i innych cech szczególnych.

Na jednej ze ścian widoczne są przypięte fragmenty artykułów, jednak ich język sprawia, że są nieczytelne. Tester jest proszony o odpięcie papieru w celu pozyskania próbek. Wszystkie próbki, z wyjątkiem jednej, rozpadają się z powodu wieku. Nieuszkodzony artykuł wygląda na najnowszy w porównaniu z innymi, zostaje on umieszczony w polowym pojemniku na próbki. Poproszony o zbadanie książki tester rusza w jej stronę.

Dźwięk na nagraniu przechodzi w dziwne i wysokie odgłosy drapania, podobne do mielenia metalu, zagłuszając całą komunikację na 3,5 sekundy. Tester nie zdążył dotknąć książki, a kiedy hałas ustał, poprosił o powtórzenie polecenia. Kontrola nie wydała w tym czasie żadnego polecenia testerowi, jako że technicy nie mieli założonych słuchawek. Testera poinstruowano do opuszczenia pokoju; zaobserwowano, iż drzwi powoli się zamykają, i jeżeli zostaną pozostawione same sobie, zamkną się całkowicie. Testera poinstruowano do zostawienia drzwi samym sobie i zbadania kolejnych, po prawej.

Dokładna analiza kolejnych dziesięciu sekund nagrania podczas ruchu kamery ukazuje postać widoczną na końcu tunelu, w miejscu, w którym znajdują się siódme drzwi. Otwarte są one tylko na tyle, by można było dostrzec twarz w szczelinie tuż, nim drzwi po cichu się zamknęły. Nie dostrzeżono żadnych szczegółów.

Tester sprawdził drugie drzwi po prawej stronie, nie wspominając o zauważeniu niczego niezwykłego. Te drzwi przesunęły się po pchnięciu, a po paru kolejnych uderzeniach otwarły się na tyle, by umożliwić obserwację wnętrza pod kątem. Widoczna jest tablica korkowa z większą ilością przypiętych artykułów, wierzch pudełka "płatków" leżącego na podłodze i coś, co wydaje się dłonią leżącą wnętrzem do góry. Jako że nie ma widocznych, innych miejsc do eksploracji, tester jest proszony o powrót. Tester nie skarży się ani nie protestuje w związku z coraz uciążliwszym smrodem.

W czasie, gdy tester wraca tunelem, obraz z jego kamery się nie zmienia ani nie pokazuje niczego anomalnego. Kontrola jednak raportuje nagły skok ruchu kabla, wciągniecie dodatkowych 100 metrów przed poluźnieniem i ponownym napięciem. Nagranie pokazuje testera powoli wznoszącego się wzdłuż tunelu, w czasie, w którym kontrola próbuje zbadać integralność systemu linowego. Tester zostaje poproszony o wstrzymanie wspinaczki, ale odpowiada, że on sam się nie wspina, że to lina wciąga go do góry. Po obu stronach wybucha panika; tester otrzymuje polecenie przygotowania broni.

Po osiągnięciu szczytu otworu nic nie jest widoczne na nagraniu z kamery, a tester informuje, że w krajobrazie nic się nie zmieniło, po czym przystępuje do powrotu wzdłuż kabla. Po przejściu około 900 kroków tester pyta, ile dokładnie kabla zużył. Kontrola przyznaje, że nie jest pewna w związku z komplikacjami, ale tester podróżował wcześniej w prostej linii, zanim dotarł do otworu, więc teraz również powinien poruszać się w ten sposób. Tester staje się zaniepokojony w momencie, w którym stwierdza, że widzi więcej kabla leżącego pod kątem 90 stopni od miejsca, w którym jest.

Tester powoli zatacza kamerą pełny okrąg. Na filmie, za testerem, widocznych jest 37 policzalnych postaci stojących bezgłośnie, o nieidentyfikowalnych cechach, jednak nieposiadających niebieskiego zabarwienia dominującego w otoczeniu. W kontroli ponownie wybucha panika, jednak tester odnotowuje tylko zakrzywienie ścieżki kabla. Tester mocno ciągnie swój koniec liny; jest napięty i się nie porusza. Kontrola uruchamia system kołowrotka, luz jest szybko redukowany. Możliwa jest obserwacja ruchu kabla poprzez ruch trawy pod kątem od miejsca nawijania, następnie lina zaczyna wibrować, napotkawszy opór i emituje: "brzdęk" w sprzężeniu zwrotnym. Kamera testera obraca się w kierunku kabla, który powoli coraz bardziej się poluźnia. Następnie cała lina ponownie zostaje napięta, a system kołowrotka — ponownie uruchomiony.

Kontrola instruuje testera do powrotu wzdłuż kabla, jednak rejestruje krzyk paniki. Tester wypala pięciokrotnie, celując bronią w coś niewidocznego na obrazie kamery. Kontrola oznajmia, że widzi w lustrze testera zmierzającego do punktu początkowego, podczas gdy kamera ukazuje kabel znikający w punkcie wiszącym w powietrzu. W momencie, w którym tester przechodzi przez ten punkt, cały kabel zostaje nawinięty na kołowrotek, a kamera skierowana jest na podłogę. Kontrola zgłosiła, że lustro potrzebowało około pięciu sekund, by wrócić do naturalnego stanu, a SCP-093 pozostawał niebieski jeszcze przez godzinę po odzyskaniu od testera.

Nieprzyjemnie pachnący płyn został znaleziony na ubraniu testera w okolicy dłoni, w momencie przejmowania broni palnej. Płyn szybko wysechł, a badania nad nim uznano za nieistotne z powodu braku jakościowej próbki. Personel kontroli monitorujący lustro zgłosił, że tuż przed odzyskaniem testera widzieli oni ogromną postać ludzką, pełzającą po ziemi, co najmniej pięćdziesięciokrotnie większą od normalnego człowieka, bez rysów twarzy i bardzo krótkim zasięgu rąk, podciągającą się do lustra, zanim wróciło do naturalnego stanu. Ze względu na odległość drobne szczegóły nie mogły zostać dostrzeżone, ale co najmniej jeden z obserwatorów zauważył, że byt został postrzelony, o czym świadczyły otwory postrzałowe na jego, w innych miejscach, gładkiej twarzy.

Polowy pojemnik na próbki, odzyskany od testera, zawiera artykuł z gazety, który brzmi: [USUNIĘTO] i został oznaczony jako [USUNIĘTO].

Następny test jest zaklasyfikowany jako test zielony.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported