SCP-186
ocena: +2+x
forest.jpg

SCP-186 podczas wczesnego zabezpieczenia, 10 września 1917 r.

Identyfikator podmiotu: SCP-186

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: Placówka, na której terenie znajduje się SCP-186, to około 300 km2 zamkniętej dla cywili przestrzeni, która zakonspirowana jest jako habitat utworzony celem zwiększenia liczebności żubra europejskiego. Automatyczny perymetr bezpieczeństwa musi być kontrolowany przez pracowników ze Zdalnego Ośrodka 355. Co dwa tygodnie SCP-186 musi być patrolowany przez pracowników ochrony; wszelkie zjawiska anomalne, jakie zostaną zaobserwowane w placówce, muszą zostać udokumentowane i zgłoszone dyrektorowi badań.

Wszystkie poznane, główne źródła dokumentujące zdarzenia związane z SCP-186, zostały zabezpieczone przez Fundację. Materiały te należy przechowywać w archiwach Ośrodka 23. Z racji wieku materiałów oraz ich wrażliwości na procesy niszczenia wszelki dostęp do nich musi zostać zatwierdzony przez archiwistę Ośrodka 23, który do tego wyda instrukcję postępowania z materiałami.

Wszystkie instancje SCP-186-1 należy zabezpieczać w skrzydle amunicyjnym Ośrodka 23.

Opis: SCP-186 to miejsce, w którym doszło do nieopisanego w historii starcia zbrojnego od 24.07.1917 r. do 13.08.1917 r. pomiędzy Armią Cesarstwa Niemieckiego i siłami Rządu Tymczasowego Rosji. Starcie owo było częścią większego konfliktu z czasów pierwszej wojny światowej i skutkiem jego zakończenia. Przetrwali członkowie tego konfliktu nazwali go bitwą o lasy husiatyńskie.

hungarian.jpg

Mátyás Nemeş, ok. roku 1910

W lipcu, 1917 r., w miejscu SCP-186 doszło do zbrojnego starcia pomiędzy oddziałem około 500 niemieckich żołnierzy i pozostałością rosyjskiej dywizji, rozbitej podczas niemieckiego kontrataku na ofensywę Kiereńskiego. Do spotkania formacji doszło na gęsto zalesionym terenie, za Husiatynem, w regionie obecnie znanym jako obwód tarnopolski na Ukrainie. Obie strony starcia używały broni anomalnej, która korzystała z technologii, której do tej pory nie zdołano powielić ani zrozumieć. Bitwa skutkowała śmiercią lub permanentnym wykluczeniem z niej wszystkich żołnierzy i około 300 cywili znajdujących się w pobliżu.

SCP-186-1 składa się z broni pozyskanej przy wczesnym zabezpieczeniu SCP-186 w roku 1917, a jest to:

  • Wysoce zmodyfikowana broń przypominająca karabin maszynowy Skoda M1909, zdolna do generowania skrajnie szybkich narostów przypominających guzy na każdym organizmie większym od szczura laboratoryjnego.
  • Pociski artyleryjskie zaprojektowane do wystrzelenia z z moździerza Mortier de 58mm typu 2., zawierające gaz powodujący, że komórki zwierzęce nie mogą obumrzeć.
  • Koncertina pokryta nieznanym, halucynogennym związkiem chemicznym, który permanentnie oddziałuje na organizm po wejściu do jego krwiobiegu.
  • Pozostałości nieznanego urządzenia zapalnego, które prawdopodobnie zdetonowano pod koniec starcia, acz odpowiedzialne było za szacunkowe 34% wszystkich ofiar.
  • Granaty Imperium Brytyjskiego, 27. typu, zawierające gaz zdolny przenikać przez wszystkie przetestowane systemy filtracyjne masek, wywołując u ludzi poczucie płonięcia.
  • Magazynki karabinowe 8x50mmR French, zawierające sproszkowane ludzkie kości; powód jest nieznany.

Zapisy historyczne wskazują na to, że niemiecki oddział, na żądanie węgierskiego doradcy wojskowego Mátyása Nemeşa, podjął się ścigania uciekających sił rosyjskich, w których wówczas znajdował się francuski naukowiec, dr Jean Durand. Na podstawie ówczesnych dokumentów, tłumionych po dziś dzień przez Fundację, uważano się, że ww. dwaj mężczyźni byli odpowiedzialni za zaprojektowanie i ograniczone wyprodukowanie SCP-186-1, a co więcej dołączyli do wrogich sobie wojsk wyłącznie po to, by przetestować nową broń w warunkach bojowych.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported