SCP-341
ocena: 0+x
341-2.jpg

Najbardziej złożona instalacja z kolekcja przedstawiająca gwiazdozbiór z wieloma panelami słonecznymi

Identyfikator podmiotu: SCP-341

Klasa podmiotu: Bezpieczne

Specjalne Czynności Przechowawcze: Hala wystawowa Badań Relikwii i Ośrodek Przechowawczy 76 posiadają dostęp do SCP-341 w celach Badawczych i użytku ozdobnego dla Dowództwa.

Opis: SCP-341 to zbiór jedenastu mosiężnych i żelaznych modeli planetarnych, odkryty w piwnicznym pokoju Oksfordu. Każdy model jest skalowanym przedstawieniem innego układu słonecznego, z planetami, księżycami i jednym lub więcej słońcem po środku. Unikalny mechanizm pod każdym z modelów pozwala na obracanie mosiężnych księżyców i planet na osi oraz na obracanie danego modelu wokół jego gwiazd(y). Badania datują urządzenia na 150-200 lat, jednak nie wykryto żadnych znaków szczególnych, przez co nie ustalono ich twórcy.

341-4.jpg

Szkic znaleziony razem z kolekcją, nie odnaleziono jednak skonstruowanego tak modelu.

Zbiór modelów SCP-341 miał zostać początkowo wydany lokalnemu muzeum, lecz astronom pracujący dla Fundacji zwrócił na obiekt uwagę, stwierdzając, że jedna z instalacji (SCP-341E) jest gwiazdozbiorem ypsilon Andromedae (znany z bycia "Solarnym Bliźniakiem" ziemskiego Słońca z planetami typu "Gorący Jowisz"). Dalsze badania wykazały od pięciu do jedenastu kolejnych modeli z możliwie znanymi dodatkowymi układami słonecznymi. Wliczając w to:

  • Beta Canum Venaticorum
  • 37 Geminorum
  • HD 98618
  • 18 Scorpii

Jeden z modeli, nazywany przez naukowców "kołem zagłady" przedstawia układ słoneczny podobny do naszego. Mimo że planety i Słońce nie są ani przedstawione z zachowaniem skali, ani nie są proporcjonalnie umiejscowione, obecność siedmiu głównych planet naszego systemu jest dość oczywista, włączając w to Saturna z jego pierścieniami i przechyloną stronę Urana. Poza orbitą Neptuna znajduje się także 5 mniejszych planet. W modelu brakuje Ziemi, na której miejscu znajduje się wolny Księżyc przemieszczający się przez pole odłamków, podobne do pasa asteroid między Marsem a Jowiszem.

341-1.jpg341-5.jpg341-6.jpg

Od lewej: Możliwy model Beta Canum Venaticorum, pokazujący jeszcze kilka niepotwierdzonych planet wewnętrznych; dokładny model systemu HD 98618; prosty model przedstawiający binarny system gwiezdny o nieznanej lokalizacji

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported