SCP-439
ocena: 0+x
UvBYYPN.jpg

Zaawansowane stadium postępującego kostniejącego zapalenia mięśni (FOP)

Identyfikator podmiotu: SCP-439

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: Okaz zabezpieczony jest na Zbrojnym Terenie Badawczym 45, w Skrzydle Organizmów Niebezpiecznych, w zamkniętej jednostce przechowawczej typu G, o pojemności 38 [l] (10 galonów), do której podłączony jest zbiornik z tlenem. Osobnika należy odżywiać przy wykorzystaniu rurki do karmienia 16a i Zatwierdzonej Substancji Odżywczej X—F. Z obiektem obchodzić mogą się jedynie pracownicy z upoważnieniem poziomu 2. i wyższego.

Opis: SCP-439 to nieznany insekt, przypominający szarawego, półprzezroczystego przedstawiciela Forficula auricularia (skorek pospolity). Mierzy on około 2,5 [cm] długości. Został zlokalizowany/pozyskany na kontynentalnym rejonie Chin, w prowincji ████ ████. Nie odnaleziono jeszcze innych, podobnych do obiektu osobników.

SCP-439 jest relatywnie niegroźny, o ile spotkanie z nim ma miejsce w bezpiecznych warunkach; pomija się tutaj jego zdolność do bolesnego zgniatania brzusznymi szczypcami. Właściwym zagrożeniem stwarzanym przez obiekt jest jego metoda konstruowania gniazda i reprodukcji, którą wykorzystuje po wejściu do jamy ustnej śpiącego człowieka. Dotyczy to tylko rodzaju ludzkiego; inne organizmy żywe, które poddano działalności SCP-439, zostały przez obiekt odrzucone. Po znalezieniu odpowiadającego mu gospodarza, osobnik ukryje się w jego pobliżu i będzie czekał, aż przyszła ofiara zapadnie w sen. Nie rozpoznano, w jaki sposób obiekt jest w stanie określić, czy ktoś śpi, czy nie, jednakże SCP-439 zdołał poprawnie zidentyfikować śpiących w [USUNIĘTO] na [USUNIĘTO] przypadków. Po wejściu do jamy ustnej gospodarza, obiekt przemieści się tchawicą do płuc.

Po około 4—8 godzinach od przebudzenia się, gospodarz stwierdza, że odczuwa ból w klatce piersiowej, a jego oddech jest płytki i następują po nim skurcze brzuszne. Uczucie napięcia w klatce piersiowej wzmaga się wraz z postępem gorączki, doprowadzając w końcu do pozbawienia gospodarza przytomności. Mniej więcej w tym punkcie początki swe mają oznaki postępującego kostniejącego zapalenia mięśni (FOP), jest to zaburzenie zazwyczaj genetyczne, które sprawia, że tkanka kostna wrasta w tkankę mięśniową. Jako że proces wytwarzania tkanki kostnej jest gwałtowny, ofiara SCP-439 wraz z jego przebiegiem cierpi nadzwyczaj intensywny ból, a nowe kości sporadycznie zaczynają wyrastać z ciała. W tym momencie gospodarz odczuwa potrzebę schronienia się w przyciemnionym, zamkniętym miejscu, np. w szafce, schowku, a nawet w przewodach wentylacyjnych.

W ciągu pierwszych trzech dni nieleczenia, gospodarz staje się całkowicie niezdolny do poruszania się przez skrajnie intensywny ból rozrostu nowych kości oraz problemy z oddychaniem. W tym punkcie ciało ofiary wchodzi w ostatnie stadium transformacji, znane też jako "kościane gniazdo": ukrywszy się w nowym miejscu, ciało zwija się do pozycji płodowej. Całe części struktury kostnej przesuwają się wzdłuż [USUNIĘTO], aż gospodarz przyjmuję kształt sferyczny, pomniejszony do 3/4 dawnego rozmiaru. Nowe kości nadal wyrastają, a jeżeli to możliwe, mogą nawet permanentnie unieruchomić ciało w miejscu, w którym się ono znajduje. Struktura kostna jest niemalże nie do rozpoznania, gdyż zostaje przetworzona do postaci swoistej, okrągłej "klatki", chroniącej w ten sposób organy wewnętrzne i kolonię.

W tym momencie transformacja dobiega końca. Królowa, która weszła wcześniej do ciała gospodarza, zdoła wyprodukować 20—30 000 osobników, które w gnieździe funkcjonują jako robotnicy, trutnie bądź wojownicy (wg typowej, owadziej hierarchii). Jako że wyłącznie Królowa może dokonywać reprodukcji, pozostałe osobniki są, na szczęście, nieszkodliwe, pomijając duże i silne szczypce brzuszne wojowników. Wnętrze ciała gospodarza jest prawie niemożliwe do przyrównania do ludzkiego: niektóre organy wewnętrzne osobniki wykorzystują jako pokarm, a inne robotnicy modyfikują do formy inkubatorów jaj. Osobniki w kunsztowny sposób wykorzystują układ pokarmowy ofiary do przetwarzania substancji organicznych do formy odżywczej papki, którą wykorzystywać mogą zarówno jako jedzenie, jak i materiał do podtrzymywania działalności biologicznej gniazda.

Po upływie 4—6 miesięcy, z kolonii wyłania się nowa Królowa, po czym wybiera dla siebie trutnia, z którym połączy się w parę. Kolonia dokonuje wtedy samozniszczenia poprzez rozerwanie [USUNIĘTO], co prowadzi do śmierci większości owadów. Pracownicy i trutnie są niezdolni do przetrwania poza gniazdem, a wojownicy, pozbawieni celu, po prostu odchodzą. Wojownicy nie będą konsumować pożywienia, które nie jest w formie odżywczej papki produkowanej przez rodzime gniazdo. Nowa, zapłodniona Królowa wybiera się wtedy na poszukiwania następnego gniazda. Na uwagę zasługuje fakt, iż gniazdo nie zamiera w związku z odejściem kolonii, ale ponieważ jest nieodżywiane.

Dodatek: Dr ██████ przeprowadziła szereg eksperymentów mających na celu określenie zasięgu zniszczeń w ciele gospodarza po zakończeniu jego transformacji w gniazdo. Wcześniej dzięki autopsjom odkryto, iż niektóre rejony mózgu zostają opróżnione i służą osobnikom za pożywienie, podczas gdy inne pozostają nienaruszone, prawdopodobnie, by mogły podtrzymywać niektóre funkcje życiowe gospodarza. W czasie ostatnich eksperymentów, ██████ wykorzystała możliwość bliskiej inspekcji gniazda po jego transformacji. Pomimo że oczy zostają w pewnym momencie wykorzystane jako pożywienie, w trakcie testu nadal były nienaruszone. Po rozsunięciu powiek i skierowaniu nań światła latarki, ██████ odkryła, iż oczy gospodarza podążają za promieniami światła. Eksperymenty zostały zawieszone. Nie przewiduje się kolejnych.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported