SCP-642
ocena: 0+x
6421.png

SCP-642-1, źródło całej reprodukcji w ██████████████

6422.png

SCP-642-2, kontragent ██████████████

Identyfikator podmiotu: SCP-642

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: Zarówno SCP-642-1 jak i SCP-642-2 zostały ogrodzone i oznaczone jako tereny z wysokim poziomem skażenia radioaktywnego nienadające się obecnie do remediacji. Monitoring przez personel Fundacji, aby zapobiec wtargnięciom cywilnym, jest w trakcie.

W żadnym wypadku ludzkie samce z funkcjonującą tkanką jąder nie mogą wejść w kontakt z SCP-642-1 ani z próbkami pobranymi z SCP-642-1. Kobiety z funkcjonalną tkanką jajnikową powinny przestrzegać ścisłych protokołów zapobiegania zapłodnienia podczas monitorowania lub pracy z SCP-642, jak również powstrzymać się od spożywania lub zanurzania w wodach obiektu. Zaleca się, aby samce każdego ssaka poza sytuacjami testowymi były trzymane trzy (3) metry od SCP-642-1 przez cały czas, podobnie jak personel Fundacji z potwierdzoną wrażliwością termiczną.

SCP-642-2 nie stwarza zagrożenia dla męskiego personelu poza temperaturą otoczenia, jednak żeński personel w ciąży chcący ową ciążę utrzymać powinien pozostać trzy (3) metry od granic SCP-642-2 podczas trwania ciąży.

Opis: SCP-642-1 i SCP-642-2 to para geotermalnych gorących źródeł znajdujących się w ███████-██████████████ regionie północnej Islandii, znajdujących się około sześć kilometrów od siebie. Charakteryzują się ekstremalnie wysokim przepływem (160 litrów na sekundę w SCP-642-1, 165 litrów na sekundę w SCP-642-2), temperatura wody w obu miejscach wynosi 45 i 57 °C w zależności od pory roku. Lokacje są geograficznie oddalone i niekonwencjonalnie usytuowane w stosunku do większości skupisk ludzkich na wyspie. Obiekt zwrócił na siebie uwagę Fundacji w 20██ podczas ██████ masowego projektu dekodowania genomicznego. Agenci Fundacji zostali wysłani do doliny ████████████████, aby zbadać anomalne dane a wyniki ██████ badań zostały wpierw poddane obróbce, a następnie zabezpieczone.

Aż do 20██ w ██████████████ nie nastąpiło żadne poczęcie z użyciem mężczyzny od czterystu lat. Mieszkańcy ██████████████ zamiast tego używali unikalnych właściwości SCP-642-1. Zanurzenie seksualnie dojrzałego ssaka płci żeńskiej w wodach SCP-642-1 indukuje rozrzutne rozmnażanie się, czyli fuzję dwóch zapłodnionych dojrzałych komórek jajowych lub ciał polarnych obecnych w pęcherzykach przedowulacyjnych w celu wytworzenia diploidalnej zygoty genetycznie identycznej z jej samotnym rodzicem. Chemiczne i biologiczne właściwości SCP-642-1 powodują szybki wczesny rozwój zygoty, zwykle w tempie dwa do czterech razy szybszym niż normalnie dla gatunku.

Przypadkowe zanurzenie się Agenta ███████ w SCP-642-1 wykazało, że właściwości SCP-642-1 są niezwiązane z płcią i w rzeczywistości wywołują fuzje dowolnych dojrzałych gamet w organizmie i następujący po nim szybki rozwój zygotyczny niezależnie od składu cytoplazmatycznego komórek, o których mowa. U ludzi dojrzałe komórki jajowe są zazwyczaj produkowane pojedynczo, ale dojrzałe męskie gamety - plemniki - są produkowane w milionach. Jako iż Agent ███████ początkowo stwierdził, że zapalenie było spowodowane przez wysokie temperatury SCP-642-1, żadna pomoc medyczna nie została zaimplementowana. Zanim sytuacja została rozpoznana, uszkodzenie tkanki spowodowało [USUNIĘTO]. Autopsja Agenta ███████ została przeprowadzona pod protokołem BSL-3 w laboratorium medycznym Sektora 7, ze zwiększonymi [USUNIĘTO]; wyniki są możliwe do wglądu dla personelu z 4 poziomem upoważniania w dokumencie #CH-2462.

Dalsza dyskusja z mieszkańcami ██████████████ po śmierci agenta ███████ wskazała istnienie SCP-642-2, sześć kilometrów dalej. Znacząco różne w składzie chemicznym i zamieszkałe przez kilka wcześniej nieznanych termofilnych gatunków drobnoustrojów, SCP-642-2 został uznany za swojego rodzaju kontragent dla SCP-642-1. Zanurzenie w SCP-642-2 jest ogólnie łatwiejsze, ponieważ jego temperatury są średnio o pięć do dziesięciu stopni C niższe niż w SCP-642-1. W ciągu pięciu minut od zanurzenia cały rozwój komórkowy i podział komórek blastocystycznych - zewnętrzna warstwa rozwijającej się zygoty, która jeszcze nie została wszczepiona - ustaje, a komórki zaczynają się rozpadać, powodując śmierć i wyparcie niezimplantowanego zarodka. Badanie zwłok zwierzęcych w pobliżu SCP-642-2 wskazuje, że proces ten dotyczy również w pełni rozwiniętych ciąż, powodując śmierć i zniszczenie tkanki łożyska, a następnie natychmiastowe usunięcie wszystkich pozostałych produktów poczęcia.

Testy przeprowadzone na myszach wskazują, że efekty zanurzenia zarówno w SCP-642-1, jak i w SCP-642-2 są nadal obecne do 24 godzin po usunięciu wody z oryginalnego źródła. Eksperymenty z wodą zmieszaną nie dają zauważalnego efektu w obu kierunkach przy stosunkowo równomiernych stężeniach; testowanie trwa na 80% lub więcej oryginalnego źródła. Doustne podanie wody z obu obiektów skutkuje efektem podobnym do zanurzenia.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported