SCP-802
ocena: +3+x

Identyfikator podmiotu: SCP-802

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: Wokół terytorium SCP-802 musi być utrzymywana strefa bezpieczeństwa na obwodzie piętnastu kilometrów. Ze względu na wielkość zabezpieczanego obszaru oraz izolowany charakter terytorium SCP-802, znaki ostrzegawcze, rowy, zautomatyzowane systemy bezpieczeństwa i regularne patrole uznano za wystarczające, aby zapobiec nieuprawnionemu wtargnięciu. Nie mniej niż trzy obwody bezpieczeństwa muszą być nieustannie utrzymywane w obrębie obszaru. Obwody te muszą składać się z:

Obwód Zewnętrzny: Podstawowe ogrodzenia, rowy oraz betonowe i stalowe przeszkody. Regularne patrole wyposażone w broń przeciwpancerną.

Obwód Pośredni: Dodatkowe przeciwczołgowe rowy i przeszkody. Obwód należy również zabezpieczyć nieprzerwaną linią min przeciwpancernych.

Obwód Wewnętrzny: Obwód wewnętrzny należy zabezpieczyć nieprzerwaną linią zapór przeciwczołgowych ''smoczych zębów'' wykonanych ze zbrojonego betonu. Należy zastosować dodatkowe miny przeciwpancerne.

Dostęp na terytorium SCP-802 za pomocą pojazdów jest zabroniony. Jedynymi dozwolonymi sposobami transportu są pieszo lub drogą powietrzną. Pod żadnym pozorem nie można naruszać ani usuwać zabezpieczeń obwodowych, aby umożliwić dostęp dla pojazdów. Jedynie personel poziomu 3 lub wyższego może poruszać się po zabezpieczonym terenie. Jakikolwiek nieautoryzowany wstęp skutkuje natychmiastową terminacją.

Opis: SCP-802 wydaje się być średnim czołgiem Renault Char B1 z okresu II wojny światowej. Jednakże w przeciwieństwie do zwykłych czołgów, SCP-802 może poruszać się samodzielnie. Nie wiadomo, czy SCP-802 jest rozumny, czy też w ogóle posiada jakąkolwiek inteligencję, lecz dzięki skanom w podczerwieni dalekiego zasięgu i stałemu nadzorowi SCP-802 nie odkryto żadnej ludzkiej załogi. Sam czołg podczas działań jest w bardzo złym stanie. Podczas, gdy personel nie był w stanie podejść wystarczająco blisko, aby właściwie zbadać obiekt, jasnym jest, iż podmiot jest znacznie uszkodzony. Brakuje najwyższej wieży, uzbrojenie na powierzchni kadłuba jest niefunkcjonalne, bieżniki są bliskie odpadnięcia a sam kadłub jest dziurawy i zużyty w związku z wiekiem obiektu i uszkodzeniami bitewnymi. Obiekt jest jednak nadal zdolny do działań poza przewidywanymi specyfikacjami wydajności i jest w stanie osiągnąć prędkości do 40 kilometrów na godzinę, w przeciwieństwie do znajdujących się w dokumentacji technicznej 28 kilometrów na godzinę. Skany w podczerwieni wykazały również ślady ciepła wokół miejsc, w których powinny znajdować się silniki, co jest niezgodne z sygnaturami cieplnymi konwencjonalnego silnika, przez co nieznana jest główny mechanizm napędu SCP-802. SCP-802 jest również znacznie odporny na uszkodzenia. Próby zniszczenia zostały zakończone niepowodzeniem, ponieważ SCP-802 może przyjąć wielokrotne trafienia z broni przeciwpancernej i pozostać w stanie działania. Pomimo, iż ostrzeliwanie obiektu wydaje się wywoływać efekt jedynie kosmetyczny, może ono skutecznie zmuszać obiekt do wykonywania odwrotów.

SCP-802 ''patroluje'' obszar o powierzchni około sześciu kilometrów kwadratowych na francuskiej wsi w pobliżu [USUNIĘTO]. W obrębie tego terytorium znajdują się głównie ruiny miejskie będące pozostałościami miasta [USUNIĘTO]. Z zapisów wynika, że miasto zostało założone na początku XVI wieku i opuszczone na początku XX wieku. Jednakże nic nie wskazuje na powód opuszczenia miejscowości przez jej mieszkańców. Po wkroczeniu na teren działań SCP-802, intruzi natychmiast będą śledzeni i prześladowani przez SCP-802, który będzie stale atakował ich w dowolny możliwy sposób. Nie wiadomo, czy SCP-802 kiedykolwiek opuścił granice ruin. Wydaje się jednak, że nie wykazuje on zainteresowania próbą ucieczki i pozostaje w obszarze zabezpieczenia.

Co dziwne, najosobliwszym aspektem SCP-802 jest muzyka nieustannie emitowana z wnętrza kadłuba. Ta sama muzyka jako echo może być czasem rejestrowana w nocy na całym terenie. Analiza zeznań naocznych świadków i nagrań pokazała, że SCP-802 ma tendencję do emitowania muzyki z przełomu XIX i XX wieku. Jakość jest jednak bardzo słaba. Muzyka ciągle przeskakuje i wiesza się, porównywalnie do odtwarzania przez stary gramofon w złym stanie. Analitycy sklasyfikowali 19 utworów, lecz znaczna liczba innych pozostaje stale nierozpoznana. Nie wiadomo, co dokładnie wywołuje to zjawisko, lecz wysunięto hipotezę, iż jest to forma wojny psychologicznej, której celem jest zdenerwowanie i zdezorientowanie wrogów, chociaż nie zostało to potwierdzone.

Dodatek: Z powodu ponad czterdziestu siedmiu ofiar od czasu zabezpieczenia, wszystkie zespoły rekonesansowe mają teraz składać się z personelu klasy D wyłącznie ze środowisk wojskowych.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported