SCP-PL-023
ocena: +12+x
Empty_book.jpg

SCP-PL-023 w fazie nieanomalnej, obiekt został otwarty przez mechaniczne ramię.

Identyfikator podmiotu: SCP-PL-023

Klasa podmiotu: Bezpieczne

Specjalne Czynności Przechowawcze: SCP-PL-023 musi być przechowywany w sejfie, do którego dostęp mają jedynie pracownicy z trzecim lub wyższym poziomem upoważnienia. Ponadto, obiekt powinien być szczelnie zapakowany w folię i przenoszony jedynie z użyciem rękawic ochronnych.

Opis: SCP-PL-023 to książka w twardej, ciemnoczerwonej oprawie. Gdy jest zamknięta, mierzy 25 [cm] wysokości i 17 [cm] szerokości, przed wejściem w fazę anomalną posiada 250 stron. Wszystkie jej strony pozostają niezapisane do momentu otwarcia przez człowieka, co skutkuje wejściem obiektu w fazę anomalną. Ilość kartek jest wówczas zależna od czasu trwania fazy anomalnej, rośnie ona wprost proporcjonalnie do mijającego czasu.

Przy rozpoczęciu fazy anomalnej, SCP-PL-023 wprowadza osobę wchodzącą z nim w kontakt w stan podobny do transu. Dzieje się to w czasie krótszym niż jedna sekunda. Osoba będąca w transie następnie przewraca kartki obiektu tak, by był on otwarty na pierwszej stronie. Zaraz potem kartki obiektu zaczynają zapełniać się treścią odpowiadającą przeżyciom testera wewnątrz SCP-PL-023-1. Charakter pisma i styl pisania odpowiada typowemu dla testera, a treść pisana jest w narracji pierwszoosobowej, za pomocą czarnego tuszu. Osoba dotykająca SCP-PL-023 pozostaje wówczas w transie i nie odpowiada na żadne bodźce zewnętrzne, niemożliwym jest również przerwanie fazy anomalnej przez odebranie testerowi podmiotu. Do tej pory jedynym znanym sposobem na opuszczenie SCP-PL-023-1 bez jakichkolwiek szkód przez świadomość testera jest jego śmierć wewnątrz wspomnianej lokacji. W czasie do 10 [min] od przerwania fazy anomalnej, treść zapisana na SCP-PL-023 znika. Do tego czasu niemożliwe jest nawiązanie kolejnej interakcji. Śmierć ciała testera w naszym świecie przerywa interakcję.

Podczas trwania fazy anomalnej, SCP-PL-023 nie reaguje w żaden sposób na dotyk innych osób, bez przerwy zapełniając się opisami przeżyć testera w sposób, w jaki miało by to miejsce podczas zwykłego pisania, jednak tusz pojawia się bezpośrednio na kartkach obiektu. Niemożliwe zatem jest by dwie lub więcej osób przebywało w SCP-PL-023-1 jednocześnie. Testerzy donoszą, że ich podświadomość trafia do stworzonego świata w takim stanie, w jakim podczas interakcji znajduje się ich ciało. Oznacza to, że osoby trzymające podczas aktywacji fazy anomalnej aparat fotograficzny, trafiają do SCP-PL-023-1 z identycznym aparatem. Pomimo tego, wszelkie urządzenia elektroniczne stają się wewnątrz stworzonego świata niemal bezużyteczne. Świadczą o tym następujące fakty:

  • Wszelkiego rodzaju telefony komórkowe nie są w stanie połączyć się z siecią.
  • Dyktafony i inne urządzenia nagrywające rejestrują jedynie szumy i trzaski.
  • Zdjęcia robione aparatami fotograficznymi są zniekształcone i rozmyte, załączona fotografia to najwyraźniejsze zdjęcie jakie udało się dotychczas uzyskać.
  • Wszelkie nagrania ukazują jedynie czarne i szare plamy oraz szum telewizyjny.
  • Nadajniki GPS nie są w stanie określić obecnej lokalizacji.
ko8d8Zs.jpg

Jedna z instancji SCP-PL-023-3, zdjęcie zostało zrobione podczas eksperymentu PL-023-2.

Wszystkie przedmioty zabierane do SCP-PL-023-1 mogą zostać uszkodzone w jego wnętrzu, jednak nie wpływa to na ich stan rzeczywisty. Powstała teoria mówiąca, że wszelki sprzęt i przedmioty zabierane przez testerów do SCP-PL-023-1 są jedynie wytworem anomalii SCP-PL-023 i świadomości osoby wchodzącej w interakcję, swego rodzaju projekcjami fizycznych oryginałów. Mówi ona również, że robienie zdjęć jest możliwe dzięki niewielkiemu połączeniu pomiędzy naszym światem, a SCP-PL-023-1. Prawdopodobnie w identyczny sposób informacje o poczynaniach testerów są przesyłane na kartki SCP-PL-023.

Poniższe opisy zostały sporządzone na podstawie zeznań testerów uczestniczących w eksperymentach SCP-PL-023.

SCP-PL-023-1 to świat tworzony prawdopodobnie przez SCP-PL-023, bazujący w dużej mierze na wspomnieniach i wiedzy osoby dotykającej go. Podczas każdej fazy anomalnej podmiotu SCP-PL-023-1 wygląda inaczej, stąd wniosek, że jest on zawsze tworzony od podstaw i jego egzystencja nie jest podtrzymywana po przejściu w fazę nieanomalną. Wygląd stworzonego świata różni się w zależności od osoby dotykającej podmiotu, jednak wszystkie iteracje mają pewne cechy wspólne. Są one następujące:

  • W SCP-PL-023-1 zawsze panuje noc.
  • SCP-PL-023-1 składa się z miasta o powierzchni około 300 [km2](jest to rozmiar szacunkowy, uzyskany poprzez obserwacje testera poczynione z wysokiego punktu) i okalającego go gęstego lasu, nad którym unosi się gęsta mgła, uniemożliwiająca ujrzenie jego ewentualnych granic.
  • Wewnątrz SCP-PL-023-1 zawsze znajduje się SCP-PL-023-2 i wiele instancji SCP-PL-023-3. (Punkt został zrewidowany po eksperymencie PL-023-8.)
  • SCP-PL-023-1 nie jest zamieszkały przez żadnych ludzi, jedynym bytem łudząco podobnym do człowieka jest SCP-PL-023-2.

SCP-PL-023-2 to byt wyglądający jak mężczyzna rasy kaukaskiej, o ciemnych włosach, mierzący około 180 [cm] wzrostu. Nie posiada on znaków szczególnych, ze względu na mrok panujący w SCP-PL-023-1, kolor oczu nie został poznany. We wszystkich dotychczasowych iteracjach SCP-PL-023-1, byt ubrany był w czarny garnitur przypominający krojem te powstające w latach osiemdziesiątych XX wieku. Dotychczas nie zanotowano przypadku, w którym byt dokonałby wokalizacji głosowej. W większości przypadków SCP-PL-023-2 obserwuje testera z odległości wynoszącej około 30 [m] (odległość oszacowana na podstawie zeznań testerów), często uśmiechając się. Odnotowano przypadki, w których byt wskazywał dłonią w stronę odpowiadającą prawdopodobnemu centrum miasta. Cele jak i motywacja działań SCP-PL-023-2 pozostają nieznane.
Dalsze informacje znajdują się w logach eksperymentów.

SCP-PL-023-3 to niezidentyfikowane stworzenia, przemierzające SCP-PL-023-1 w prawdopodobnie losowych kierunkach i bez żadnego celu. Wszystkie instancje posiadają obwisłą skórę koloru ciemnobrązowego, jak również nienaturalnie duże, czarne oczy. Poza nimi żadna z dotychczasowo napotykanych przez testerów instancji nie posiadała jakichkolwiek narządów służących odbieraniu bodźców zewnętrznych, takich jak uszy, nos czy usta. SCP-PL-023-3 przyjmują różne formy, od humanoidalnych po [ZMIENIONO], jednak wszystkie są zgodne z wyżej wymienionymi cechami. We wszystkich dotychczasowych eksperymentach, poza oznaczonymi jako PL-023-4 i PL-023-8, instancje SCP-PL-023-3 zaraz po zauważeniu testera zaczynały za nim podążać, wyciągając w jego stronę górne kończyny. Nie zważają one wówczas na jakiekolwiek przeszkody czy gesty wykonywane przez testera, ponadto zdają się działać w sposób mający na celu oddalenie go od SCP-PL-023-2 i ewentualnie skłonienie do popełnienia samobójstwa. Instancje SCP-PL-023-3 można zarówno zranić, jak i zabić konwencjonalnymi metodami, jednak ich ilość w kolejnych testach wydaje się być niezmienna. Pochodzenie SCP-PL-023-3 pozostaje nieznane.
Dalsze informacje znajdują się w logach eksperymentów.

W większości wypadków iteracje SCP-PL-023-1 nie różnią się od siebie w żaden znaczący sposób. Poniżej znajduje się lista nietypowych iteracji podmiotu wraz z opisem różnic.
Numer eksperymentu Opis różnicy
PL-023-4 Instancje SCP-PL-023-3 ignorowały obecność testera, wpatrując się w niebo, na którym widoczny był czerwony superksiężyc.
PL-023-7 Wszystkie latarnie i światła wewnątrz budynków były zgaszone, próby włączenia ich nie dawały żadnych rezultatów.
PL-023-8 Tester nie napotkał na swojej drodze żadnej instancji SCP-PL-023-3.
O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported