SCP-PL-039
ocena: +5+x
SCP-039.png

Ujęcie SCP-PL-039

Identyfikator podmiotu: SCP-PL-039

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: SCP-PL-039 zawieszony jest na suficie w pustym gabinecie dr. █████████ i pozostanie tam do momentu opracowania metody umożliwiającej jego usunięcie (rozpatrzona wówczas zostanie też ewentualność reklasyfikacji do klasy Bezpieczny). Aparatura badawcza (tj. jedna (1) kamera, jeden (1) czuły mikrofon oraz jedna (1) fotokomórka skierowana na powierzchnię podmiotu) znajduje się w przechowalni, stale przesyłając obraz oraz dźwięk do Kwatery Nadzorczej T039 udostępnianej pomocnikowi kierownika badań nad podmiotem. Pomocnik ma obowiązek bezzwłocznego zgłaszania manifestacji (lub innych anomalnych zjawisk, które mogą jej towarzyszyć) Administratorowi O5-██. Ten podejmuje decyzję dotyczącą wdrożenia Procedury 039-TDW (wysłanie na miejsce grupy Agentów mających odprowadzić/przesłuchać/zneutralizować produkty manifestacji). W przypadku niezastosowania się do powyższych wytycznych (co poskutkować może dekonspiracją Fundacji), personel odpowiedzialny za niedopatrzenia ukarany zostanie terminacją.
Żaden z Biurokratów Fundacji nie powinien przebywać w pobliżu przechowalni SCP-PL-039 dłużej niż godzinę (jeśli obiekt pozostaje w stanie spoczynku) lub dłużej niż 2 minuty (jeśli rozpoczęta została manifestacja).
Trwają badania nad związkiem podmiotu z SCP-1969.

Opis: SCP-PL-039 jest kulą dyskotekową o średnicy 65 centymetrów i posiadającą ok. 2000 lustrzanych faset. W budowie kuli nie wykazano żadnych anomalii, z wyjątkiem stuprocentowej rezystywności na działanie czynników zewnętrznych oraz prób zniszczenia. Podmiotu nie można również zdjąć z sufitu ze względu na linkę, z której obiekt zwisa, a która równoważy wszelkie siły próbujące ją zerwać.
Podmiot nie potrzebuje źródła zasilania i nie wiadomo, skąd pozyskuje energię kinetyczną w trakcie manifestacji.

W fazie spoczynku, SCP-PL-039 pozostaje nieruchomy, a aparatura badawcza nie rejestruje żadnych anomalii. Przekazywany do Kwatery Nadzorczej obraz ukazuje jedynie puste wnętrze przechowalni i obiekt zwisający z sufitu. Ustalono, iż osoby przebywające w tym czasie w pobliżu ) przechowalni (mniej niż 5 metrów zaczynają (zwykle po upływie minuty) nieświadomie nucić lub pogwizdywać melodię swojego ulubionego utworu. Wraz z upływem czasu, narażony na pasywne działanie podmiotu personel kolejno podśpiewywał, śpiewał i wykrzykiwał melodię/słowa ulubionej piosenki, a także tańczył, stopniowo wykonując coraz mniej naturalne ruchy. Po upływie godziny powoli tracił dech i podejmował próby samookaleczenia. Skutki ustępowały jednak natychmiast po wyprowadzeniu z pobliża przechowalni.
Poszkodowani twierdzą, iż tracą panowanie nad własnym ciałem i poczynaniami, choć zachowują świadomość. Efektem ubocznym staje się znienawidzenie przez nich ulubionego niegdyś utworu.
Pasywny wpływ SCP-PL-039 spowodował w przeszłości poważne okaleczenie trzech doktorów Fundacji (ich miejsca pracy znajdowały się nad, pod lub niedaleko przechowani obiektu), a także śmierć dr. █████████, który wcześniej zawiesił podmiot w swoim gabinecie (doktor wydłubał sobie oczy i przebił tętnicę szyjną za pomocą długopisu, próbując następnie tańczyć we własnej krwi).

Przejście w fazę aktywną następuje, kiedy kula rozpoczyna ruch obrotowy (co sygnalizuje fotokomórka). Chwilę później dochodzi do manifestacji — kamera wciąż rejestruje tylko pusty gabinet z kręcącym się wokół własnej osi obiektem, jednak mikrofon przekazuje do Kwatery Nadzorczej T039 stłumiony dźwięk utworu muzycznego (mimo że aparatura znajduje się bezpośrednio na terenie przechowalni i powinna być w stanie bez przeszkód zarejestrować czysty dźwięk). Utwór ów, również stłumiony, słyszalny jest na obszarze dwudziestu metrów od przechowalni, której drzwi zostają w trakcie manifestacji zablokowane (prawdopodobnie przez obiekt).
Jeśli w tym czasie w pobliżu podmiotu pojawi się jakikolwiek pracownik Fundacji, efekty opisane przy charakterystyce fazy spoczynku wystąpią po dwóch minutach, prowadząc w rezultacie do niemal natychmiastowej śmierci. Asystent kierownika badań nad podmiotem ma obowiązek nadzorować rozwój sytuacji, dopóki manifestacja nie zostanie zakończona.

Manifestacja właściwa trwa zazwyczaj od pięciu minut do dwóch godzin. Na chwilę przed jej definitywnym zakończeniem, przekazywany przez kamerę obraz staje się niewyraźny (zazwyczaj na miejsce wysłana zostaje wówczas operacyjna grupa Agentów Fundacji). Następnie przechowalnię opuszczają związane (bardziej lub mniej) z granymi podczas manifestacji utworami osoby, nazwane produktami manifestacji. Produkty rozmawiać będą o „imprezie” — oceniać, w jakim stopniu się udała i dzielić wrażeniami. Z przeprowadzonych obserwacji wynika, że wydaje im się, iż wciąż przebywają na terenie „klubu nocnego”, ale nie potrafią znaleźć wyjścia. W zależności od wydanego przez Administratora O5-██ rozkazu, oddelegowana grupa Agentów ma w tym momencie prawo zneutralizować/schwytać produkty manifestacji (Należy tutaj zauważyć, iż opuszczające przechowalnię osoby wcale nie muszą już żyć. Przykładowo, dwunastego sierpnia 199█ z „imprezy” wyszedł John Lennon — dr ████).

Dotychczas przesłuchania produktów w każdym wypadku kończyły się brakiem porozumienia. Przebywające na „imprezie” osoby nie wiedzą, gdzie się znalazły, żądają obecności adwokata i żywią przekonanie, że wszystko jest jakąś pomyłką. Jednocześnie nie są sobie w stanie przypomnieć, gdzie, kiedy i dlaczego poszli na jakąkolwiek dyskotekę.
Z uwagi na bezpieczeństwo Fundacji, produkty uznane w powszechnej opinii za martwe są neutralizowane, zaś wciąż żyjące zostają potraktowane środkiem amnezyjnym klasy B i wypuszczone.


O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported