SCP-PL-050
ocena: +8+x

Identyfikator podmiotu: SCP-PL-050

Klasa podmiotu: Bezpieczne

Specjalne Czynności Przechowawcze: SCP-PL-050 zamknięta jest w pomieszczeniu o wymiarach 5 [m] x 5 [m]. W przechowalni nie może znajdować się żadna kamera, a jedynie urządzenia rejestrujące dźwięk i umożliwiające komunikację dwustronną z przydzielonym strażnikiem. Przeznacza się wyłącznie jednego strażnika do monitorowania przechowalni obiektu. Wyznaczeni asystenci badawczy przydzieleni do projektu zobowiązani są zmiennie towarzyszyć dziecku przez dwie godziny dziennie, pomagając w odżywianiu się obiektu, a także pełniąc funkcję opiekunów dziecięcych. Raz na dwa dni dziecko może poruszać się po placówce pod kontrolą wyznaczonego asystenta badawczego.

Należy oddalać wnioski SCP-PL-050 o udzielenie zabawek, gier lub innych przedmiotów, które mogłyby zainteresować obiekt. Obiekt należy edukować zgodnie z normami ustalonymi przez ministerstwo właściwe ds. edukacji w systemie zdalnym. Wnioski o zezwolenie na przeprowadzenie badań naukowcy z upoważnieniem poziomu 2. i wyższego mogą składać u menedżera projektu.

Opis: SCP-PL-050 to dziewczynka (w roku 2014 ma lat jedenaście) o rysach kaukaskich. Ciemnoczerwone długie włosy. 145 [cm] wzrostu, 38 [kg] wagi, cera jasna. Obiekt jest identyczny w zakresie norm psychofizycznych z rówieśnikami; cierpi czasowe objawy chorobowe i możliwe jest go uśmiercenie. Dziecko rozwija się zgodnie z oczekiwaniami.

SCP-PL-050 od innych osób różni wyłącznie sposób, w jaki osoby trzecie reagują na obiekt, kiedy ten jest pochłonięty wykonywaniem danej czynności. Na potrzeby tego raportu należy przyjąć, że dziewczynka jeżdżąca na deskorolce sprawi, że każda osoba, która ją ujrzy i będzie obserwować obiekt, momentalnie porzuci wszelkie czynności, jakie sama wykonywała. Osoba ta uzna, że chce jeździć na deskorolce (dotychczasowe powody zawsze zakładają, iż tester dawno lub nigdy tego nie robił, a teraz może być ku temu ostatnia okazja). Następnie tester zdobędzie deskorolkę (np. zabierając ją obiektowi) i sam będzie na niej jeździł, czerpiąc z aktywności nieopisywalną przyjemność. Jednakże towarzyszy temu efekt uzależniający i utrudniający odczuwanie satysfakcji; tester w ciągu kilku godzin uzna, że musi uatrakcyjnić swoją aktywność, np. zjeżdżając z rynny pobliskiego budynku. Jako że kompulsja oraz uzależnienie uniemożliwiają testerowi zaprzestanie wykonywania działań, prędzej czy później tester dozna zgonu. Przyczyną śmierci może być np. zmiażdżenie narządów witalnych na skutek upadku z dużej wysokości lub odwodnienie.

Aktualnie uważa się, że jedynie aktywności wymagające od SCP-PL-050 większego skupienia oddziałują w sposób anomalny na obserwatorów. Przyczyna wpływu nie została poznana. Naturalnym wnioskiem jest jednakże fakt, iż obiekt nie kontroluje swojego oddziaływania na innych. Z drugiej strony to prowadzi do założenia, iż obiekt może nieświadomie powstrzymywać oddziaływanie, kiedy nie poświęca uwagi swoim zajęciom.

Jedynym dotychczas potwierdzonym środkiem zapobiegawczym przed cierpieniem kompulsji związanej z oddziaływaniem obiektu jest minimalizowanie czasu obserwacji obiektu oraz uświadamianie mu, że nie powinien w żaden sposób się bawić, jeżeli w pobliżu znajdują się inni.

Osoby niewidome są niewrażliwe na oddziaływanie obiektu. Osoby znajdujące się pod wpływem obiektu reagują pozytywnie na preparat amnezyjny klasy C, aczkolwiek im dawniej tester zaobserwował obiekt, tym większą dawkę preparatu należy zastosować. Aktualne wnioski wskazują na to, że jeżeli do wystawienia na oddziaływanie obiektu doszło dawniej niż pięćdziesiąt dni wcześniej, konieczna do neutralizacji dawka preparatu amnezyjnego klasy C będzie śmiertelna. Nie stwierdzono wrażliwości testerów na preparaty amnezyjne innych klas. Aktualnie trwają próby skomponowania potencjalnego neutralizatora wpływu długoterminowego na bazie preparatu amnezyjnego klasy C.

Dodatek A: Plany strategiczne odnośnie do korzyści z utrzymywania obiektu. Projekt "Paricia"; aktualny postęp.

Jako że projekty badawcze nie przynoszą wyczekiwanych korzyści naukowych, a obiekt wyczerpuje zasoby Fundacji, w dniu 12 października 2012 r., dyrektor Ośrodka 14 ogłosił głosowanie, podczas którego naukowcy mieli podjąć decyzję co do dalszego utrzymywania obiektu. Pomimo konsensusu i decyzji o zneutralizowaniu SCP-PL-050, samodzielny pracownik naukowy dr hab. ███████ ████ przedstawił głosującym propozycję projektu mającego określić możliwość eksploatacji anomalii SCP-PL-050 dla wzmocnienia zdolności obronnych Fundacji. Dyrektor placówki wyraził zgodę na wykonanie projektu, jednocześnie zaznaczając, iż w razie jego niepowodzenia następnym krokiem będzie terminacja obiektu.

Projekt "Paricia" zakłada wykorzystanie potencjału obronnego SCP-PL-050 przy jednoczesnej współpracy obiektu. Rozważane sposoby wykorzystania zdolności SCP-PL-050 to nagrywanie materiałów wideo przedstawiających obiekt wykonujący daną czynność oraz celowe, bezpośrednie wykorzystywanie anomalii przez obiekt. SCP-PL-050 jest w stanie wpłynąć na każdego człowieka, który obiekt widzi. Jednokrotna emisja materiału wideo przedstawiającego SCP-PL-050 popularnymi środkami masowego przekazu mogłaby teoretycznie dotknąć setek tysięcy, jeżeli nie milionów widzów. Podobne zastosowanie mogłoby mieć miejsce na nowoczesnym polu bitwy lub podczas ataku jednej z grup podobnych.

Obecnie SCP-PL-050 jest zainteresowany rozwijaniem anomalii, którą obiekt uznaje dzisiaj za "nadzwyczajny talent do inspirowania". SCP-PL-050 zgodnie z oczekiwaniami potrafi skupić się na wskazanym działaniu przed wskazanymi osobami. Opracowywane są także prototypy rozwiązań obronnych placówek Fundacji, które wykorzystywałyby materiały pokazujące SCP-PL-050.

Aktualne środki przeznaczane na przechowywanie SCP-PL-050 pochodzą z ograniczonego budżetu projektu. Przewidywane zakończenie projektu wyznaczono na 1 marca 2017 r.

Dodatek B: Przesłuchanie wstępne w zw. z pozyskaniem.

Przesłuchujący: Dr ██████ ████████.
Miejsce i data: Ośrodek 14, 24.11.2011 r.

Dr ████████: Cześć, ████.

SCP-PL-050: Dz… Dzień dobry.

Dr ████████: Wiem, że to jakiś czas temu przeżyłaś coś strasznego. W wypadku zginęli twoi rodzice i doświadczenie to na pewno obarczyło cię wieloma pytaniami. [pauza] Nie zmieni to faktu jednak, że możemy zrobić coś więcej, niż tylko odpowiedzieć na pytania. Widzisz, ████, możemy sprawić, że nikt już nie skończy tak jak mama i tata. Poświęcenie nie pójdzie na marne. Czy miałabyś ochotę odpowiedzieć na kilka moich pytań, które właśnie do tego się przyczynią? A potem ułożysz sobie domek z kart z panią psycholog?

SCP-PL-050: [milczy]

Dr ████████: Pamiętasz, kiedy ostatni raz widziałaś mamę i tatę?

SCP-PL-050: Mama zabrała mnie na sanki po szkole.

Dr ████████: Tak, ████. Co było dalej?

SCP-PL-050: Mamie bardzo się podobało zjeżdżanie z górki. Powiedziała, że chce ze mną pozjeżdżać. No, a jak już było mi zimno i chciałam do domu, to mama powiedziała, żebym sobie usiadła i popatrzyła. Potem sama zjeżdżała i już mnie nie chciała.

Dr ████████: Mama na pewno tak nie myślała. Powiedz, co było dalej.

SCP-PL-050: Jak pojawił się księżyc, to przyjechał tato i bardzo nakrzyczał na mamę. Mama wtedy powiedziała, że dawno nie jeździła i wzięła mnie na ręce. No, a kiedy już zjechałyśmy, na dole czekał tato i powiedział, że mama ma jednak stuprocentową rację.

Dr ████████: A więc tata także wsiadł na sanki?

SCP-PL-050: Tak. [płacze] A ja zeszłam, bo nie chciałam tak się bawić!

[wycięto fragment przesłuchania, podczas którego uspokajano dziecko]

Dr ████████: A więc, co było dalej, ████?

SCP-PL-050: Siedziałam na huśtawce i płakałam. Mama i tata razem zjeżdżali i bardzo się cieszyli. Po kilku godzinach poszli na wyższą górkę. Potem na jeszcze wyższą. A ja za nimi chodziłam i prosiłam, żeby mi wybaczyli.

Dr ████████: Co wybaczyli?

SCP-PL-050: [płacze] Nie wiem… Chciałam wrócić do domu i być z mamą i tatą.

Dr ████████: [po kilkunastu sekundach] Po południu następnego dnia, mama i tata próbowali zjechać z improwiz… ręcznie ułożonego stoku z desek, z szóstego piętra bloku, w którym mieszkaliście?

SCP-PL-050: Tak, ale deski pękły [rysuje palcem losowe wzory na stole]. Mama i tata odeszli.

[dr ████████ również zaczyna rysować wzory na stole]

Oświadczenie: Przesłuchanie zakończono. Monitorujący przesłuchanie funkcjonariusze ochrony wyprowadzili dr ████████ z pokoju przesłuchań, kiedy pomimo trzykrotnego wezwania o kontynuowanie przesłuchania, naukowiec coraz większa intensywnością naśladowała rysowanie palcem losowych, abstrakcyjnych wzorów na blacie stołu. Dr ████████ pozytywnie zareagowała na preparat amnezyjny klasy C i została uznana za zdolną do pracy.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported