SCP-PL-083
ocena: +3+x

Identyfikator podmiotu: SCP-PL-083

Klasa podmiotu: Bezpieczne

Specjalne Czynności Przechowawcze: SCP-PL-083 jest przetrzymywany w [66] fabrycznych pojemnikach pozyskanych z zasobów ARGUS Inc. Dostęp fizyczny możliwy jest jedynie za autoryzacją dowolnego naukowca nadzorującego, wymagany jest także stały monitoring połączony z siłami szybkiego reagowania w razie wykrycia nieprawidłowości i/lub infekcji. Wszelkie osoby usiłujące uzyskać dostęp do interakcji z obiektem muszą zostać poinformowane o konsekwencjach (przymusowej kwarantannie, testach na obecność pasożyta i ewentualne zakwalifikowanie do klasy E na wskutek zarażenia); wymaga się także ciągłego używania pancerza ochronnego HAVOC oraz umiejętności w posługiwaniu się wydawanym nożem korundowym. W razie przełamania zabezpieczeń całe 88 Skrzydło Chemiczne Ośrodka 13 zostanie automatycznie zalane napalmem na bazie trietyloglinu po upływie 15 [min]. Skrzydło Chemiczne 88 Ośrodka 13 zostało obudowane płytami ognioodpornymi.

Opis: SCP-PL-083 jest pasożytem monoksenicznym najprawdopodobniej sztucznego pochodzenia, niezakwalifikowanym aktualnie do żadnej znanej podgrupy. Budowa łączy cechy ściany komórkowej bakterii z niestabilnością genetyczną wirusa oraz rozmnażaniem zarodnikowym grzybów; byty przystosowane są wyłącznie do życia wewnątrz człowieka rozumnego (homo sapiens sapiens). Podmioty są w 100% odporne na działanie kwasów, zasad i temperatury do 650 [℃].

Obiekty po infekcji osiadają pod skórą żywiciela, gdzie łączą się w kolonie. Proces ten trwa nieustannie aż do pokrycia całej powierzchni wystawionej na działanie czynników zewnętrznych, z pominięciem oczu i paznokci. SCP-PL-083 do rozrastania się wykorzystuje tkankę mięśniową poprzecznie prążkowaną szkieletową i tłuszczową żywiciela. W skrajnych przypadkach niedożywienia zdarzały się też naruszenia organów wewnętrznych oraz układu kostnego. Podmioty nigdy nie atakują jednak tkanki nerwowej, ustalanie przyczyn w toku.

Na wskutek nieustannego rozrostu SCP-PL-083 w regularnych odstępach czasowych pogrubia swoją ścianę komórkową; najwyższa zarejestrowana wartość podczas zdolności ruchowej przekraczała 5 punktów w skali Mohsa. Silnie rozrośnięte kolonie obiektów tworzą zatem naturalny, niezwykle wytrzymały pancerz na nosicielu. Z upływem czasu ich warstwa oraz degeneracja mięśni uniemożliwiają jakikolwiek ruch, osiągają wtedy wtedy twardość do 8 punktów w skali Mohsa. Zanim do tego dojdzie nosiciel jest w stanie zrywać warstwy podmiotów za pomocą ruchu — spokojny chód jest jego wystarczającą formą. Zagrożenie często jest jednak ignorowane przez wzgląd na brak jakichkolwiek symptomów, w tym brak bólu. Osoby w końcowej fazie zainfekowania nie wymagają pokarmu ani odpoczynku, po zużyciu całej posiadanej energii zapadają w śpiączkę kończącą się zgonem w przeciągu [3] dni. Mimo wszelkich środków zapobiegawczych nie udało się utrzymać zainfekowanych przy życiu przez okres dłuższy, niż [5] miesięcy; wstrzymano dalsze badania oraz próby wykorzystania praktycznego. Testerzy zmuszani do ruchu wykazywali o 72% większe zmęczenie niż osoby zdrowe.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported