SCP-PL-102
ocena: +6+x

Identyfikator podmiotu: SCP-PL-102

Klasa podmiotu: Bezpieczne

Specjalne Czynności Przechowawcze: Cała posiadana ilość SCP-PL-102 musi być przechowywana w zamkniętych pojemnikach umożliwiających wymianę gazową. Pomieszczenie wewnątrz którego umieszczone są pojemniki musi posiadać hermetyczną budowę. Personel mający kontakt z obiektem musi posiadać założone kombinezony typu hazmat. W przypadku nieplanowanego wydostania się podmiotów z pojemnika pozostałe muszą zostać zabezpieczone a pomieszczenie spryskane środkiem chemicznym uśmiercającym byty.

black-hairy-tongue-2165.jpg

Język D-837 kilka godzin po ugryzieniu.

Opis: SCP-PL-102 to gatunek kleszcza z rodziny obrzeżkowatych (Argasidae) biologicznie identyczny z nieanomalnymi odpowiednikami.

Cechą osobliwą gatunku jest jego szczególne zainteresowanie osobnikami ludzkimi. Człowiek zawsze będzie stanowił pierwszy cel ataku w porównaniu do innych zwierząt które są wybierane w ostateczności. Byty ze względu na swoje upodobania egzystują w miejscach najczęściej uczęszczanych przez ludzi a gdzie istnieją spokojne warunki do żerowania. Jako cel obierają wszelkiego rodzaju budynki mieszkalne bądź pełniące rolę noclegową (hotele, schroniska itd.). Podmioty ukrywają się w trudno dostępnych miejscach.

SCP-PL-102 żerują w nocy. Podczas dnia pozostają bierne, lecz w wyjątkowych przypadkach może nastąpić atak. Sposób żywienia nie różni się od standardowych metod kleszczy obrzeżkowatych. Ważną do zaznaczenia cechą jest iż byty poprzez ugryzienie nie przenoszą żadnych chorób szkodliwych dla człowieka. Jednakże podmioty podczas konsumpcji wstrzykują do wnętrza żywiciela substancję chemiczną o niepoznanym do końca składzie. Enzym powoduje szybką mutację materiału genetycznego ofiary objawiającą się stopniowym i postępującym owłosieniem języka i oczu. Działanie to dotyczy także zwierząt.

Włoski wyrastające na wymienionych powierzchniach nie są w rzeczywistości wytworami składającymi się z keratyny. Owłosienie składa się z kosmków będących przekształconą w pełni sprawną tkanką nerwową. Ze względu na występujące na jej powierzchni [ZMIENIONO] do złudzenia przypomina ona drobny, twardy zarost. W przypadku języka zarośnięciu ulega jego górna część, natomiast gałki oczne zarastają na całej powierzchni z wyłączeniem źrenic i tęczówek. Anomalna tkanka nerwowa jest niezwykle czuła. Nawet lekkie potarcie języka o podniebienie odczuwane jest jako intensywny ból. Ofiary żerowania SCP-PL-102 nie są zdolne do pobierania pokarmu naturalnymi metodami, upośledzone jest również widzenie pod względem ruchu gałek ocznych (dotyczy to również mimowolnych mikroskopijnych poruszeń). Znacznie utrudniona jest także mowa gdyż dla ulżenia bólu ofiary cały czas utrzymują język mocno wysunięty poza jamę ustną. Podanie silnych środków przeciwbólowych zmniejsza cierpienie lecz w dalszym ciągu odczuwalny jest dyskomfort związany m.in z pocieraniem ''włosków'' o wnętrze oczodołu.

Przekształcona tkanka nerwowa nie pozostaje bez zmian. Nieustannie rozrasta się zwiększając swą długość jednocześnie pogłębiając negatywne doświadczenia czuciowe ofiary. Przy osiągnięciu dłuższych rozmiarów włosków zdarzają się przypadki kiedy to zdesperowani testerzy usiłują pozbyć się ich poprzez ucięcie ich lub wyrwanie. Zgodnie z oczekiwaniami czynności te skutkują niezwykle silnym i długotrwałym bólem na skutek uszkodzenia tkanki nerwowej. Działania te są bezskuteczne, gdyż ucięta tkanka nerwowa bez przerwy rośnie. Czas wzrostu tkanki wynosi 1 centymetr [cm] na 3 dni. Przy zaawansowanych przypadkach istnieje możliwość iż tkanka nerwowa zajmie tak dużą przestrzeń wewnątrz oczodołu, że gałki oczne zostaną wypchnięte na zewnątrz. W przypadku języka, zmęczenie mięśni żuchwy może powodować mimowolne zagryzanie wystających poza jamę ustną nerwów. Kosmki przedostające się do wnętrza gardła mogą powodować problemy z oddychaniem jeżeli powstanie zator blokujący drogę powietrzu do tchawicy.

Addendum 102-1: Istnieje możliwość częściowego wyleczenia podmiotów z następstw ugryzienia SCP-PL-102. Przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego mającego na celu usunięcie języka oraz oczu powoduje oczywiste zachowanie zmutowanego materiału genetycznego, lecz mutacja nie ma lokalizacji do rozwijania się. Także zabieg polegający na przeszczepie owych narządów od dawcy skutkuje brakiem anomalnego oddziaływania. Zmiana materiału genetycznego jest na tę chwilę niemożliwa do wyleczenia.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported