SCP-PL-108
ocena: +4+x

Identyfikator podmiotu: SCP-PL-108

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: SCP-PL-108 musi być umieszczony w standardowych butlach służących do przechowywania substancji gazowych skroplonych pod wysokim ciśnieniem. Butle muszą znajdować się w szczelnym pomieszczeniu o znacznie obniżonym ciśnieniu względem panującego poza przechowalnią. Do wnętrza pokoju może wchodzić personel z upoważnieniem co najmniej poziomu 2 oraz posiadający odpowiednie kwalifikacje do pracy w kombinezonach ochronnych typu PTT, które musi nosić każda osoba wchodząca do przechowalni. Wchodzenie i wychodzenie z przechowalni może odbyć się jedynie po spędzeniu wewnątrz łącznika dekompresyjnego czasu odpowiedniego do wyrównania ciśnień między nim a miejscem docelowym.

Personel mający bezpośredni kontakt z substancją musi zostać poddany szczegółowym badaniom oraz opiece zdrowotnej, w przypadku śmierci zwłoki należy natychmiastowo spalić, wcześniej poddając je sekcji jeżeli wysunięty zostanie taki wniosek.

Zwłoki pozostawione pod procesem przeobrażania muszą być cały czas monitorowane pod kierunkiem zachodzących procesów. W przypadku wysokiej destabilizacji struktury ciała zmarłego należy je zniszczyć z wysoką uwagą na czaszkę podmiotu. SCP-PL-108-1 należy wydobyć z dużą precyzją z wnętrza czaszki; jeżeli nie doszło do uszkodzenia byt należy umieścić w specjalnym roztworze HGK, wewnątrz słoja ze wzmocnionego szkła. Słój należy umieścić w pomieszczeniu przechowawczym wewnątrz Ośrodka Biologicznego 29, które jest odporne na działanie czynników mogących uszkodzić delikatną strukturę bytu.

Opis: SCP-PL-108 to obecnie 670 decymetrów sześciennych [dm3] gazowej substancji o ciemno szmaragdowej barwie i wyraźnym zapachu skorodowanego żelaza. Sam gaz wydaje się być zwyczajną mieszaniną azotu, ozonu oraz ██████. Na tę chwilę nie zestalono substancji, jednak w stanie ciekłym osiągalnym poniżej -30 stopni Celsjusza zachowuje swą barwę oraz wykazuje wysoki współczynnik parowania; wrzenie odbywa się w temperaturze 210 stopni Celsjusza. SCP-PL-108 cechuje się wyjątkowo dużą właściwością rozprzestrzeniania poprzez szybkie rozrzedzanie w powietrzu gdzie został rozpylony.

Gaz reaguje z DNA człowieka modyfikując je w znaczny sposób, czego wynikiem jest śmierć w przeciągu 2 tygodni od pierwszego kontaktu. W przypadku wystawienia na większe ilości zgon może nastąpić w szybszym tempie, zawsze spowodowany jest wysoką niewydolnością narządów wewnętrznych, uszkodzeniem [ZMIENIONO] oraz zmianami [ZMIENIONO] identycznymi z nowotworem.

W momencie zgonu osoby zarażonej, zwłoki nie wykazują naturalnych oznak rozkładu. Zamiast niego ma miejsce postępujące działanie przypominające naturalne strupieszczenie. Proces cechuje nadanie zwłokom sinozielonej barwy (co tyczy się także narządów wewnętrznych), całkowita utrata [ZMIENIONO] z tkanek oraz widoczne skurczenie ciała. Procesy gnilne nie mają miejsca, bakterie występujące w ciele są w nieznany sposób uśmiercane.

Po okresie miesiąca od zakończenia procesu, zwłoki stają się niezwykle delikatne co powoduje iż najmniejszy kontakt z nimi może spowodować uszkodzenie struktury bądź nawet rozsypanie w proch całej kończyny razem z tkanką kostną. Wyjątkowa sytuacja ma miejsce w przypadku mózgu — organ ten również ulega degradacji, lecz szczególnie dobrze zachowane są elementy odpowiadające m.in za [ZMIENIONO], emocje oraz marzenia senne. Organ ten zostaje otoczony przez warstwę szarego śluzu o nieznanym składzie który z czasem tężeje w galaretowatą szarozieloną powłokę otaczającą mózg. Można ją zaobserwować przy usunięciu czaszki która może nastąpić z łatwością ze względu na krytyczne osłabienie tkanki kostnej. Byt ten desygnowany jest jako SCP-PL-108-1. Od momentu utworzenia powłoki, wbrew prawom natury mózg wykazuje nikłą aktywność neuronową. Badania elektroencefalograficzne (EEG) ustaliły że aktywność ta odpowiada stanom towarzyszącym podczas występowania marzeń sennych. Aktywność ta nie ustaje wraz z upływem czasu. W chwili pisania tego raportu, najdłużej trwający eksperyment trwa z udziałem podmiotu u którego aktywność mózgowa trwa 71 dni.

Oprócz anormalnie występującej aktywności mózgowej, sam organ nie ulega jakimkolwiek zmianom. Pracuje bez dostaw tlenu oraz substancji odżywczych, sposób w jaki organ funkcjonuje w tym stanie nie został poznany. Mimo tego, organ oraz powłoka są niezwykle delikatne. Zauważono iż nawet lekki uraz mechaniczny porównywalny z pstryknięciem palcem w powłokę może zakończyć się całkowitym zaprzestaniem aktywności mózgowej, degradacji powłoki poprzez jej rozpuszczenie w postać śluzu oraz rozpad mózgu identyczny do reszty ciała.

Addendum: Personel badawczy odkrył bardzo istotną cechę aktywności mózgowej zmarłych testerów. Do okresu mniej więcej 30 dni zauważalne są aktywności utożsamiane z odczuwaniem pozytywnych emocji u zdrowego człowieka. Jednakże po upływie tego czasu aktywność stopniowo zmienia się przez co można zauważyć iż powstające emocje zmierzają ku negatywnemu konspektowi podobnemu do przeżywaniu silnej depresji lub bólu.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported