SCP-PL-108
ocena: +3+x

Identyfikator podmiotu: SCP-PL-108

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: Posiadaną ilość SCP-PL-108 podzielono i rozlano do sześciu zbiorników o pojemności 350 [ml] wykonanych z politetrafluoroetylenu (PTFE). Każdy ze zbiorników jest hermetyczny i zabezpieczony przed niepowołanym otwarciem. Zbiorniki umieszczone są w osobnych kapsułach przechowawczych, wyposażonych w zsynchronizowany z systemem bezpieczeństwa obwód alarmowy z czujnikiem przyspieszonego utleniania wewnątrz kapsuły. W przypadku ewentualnego rozszczelnienia, mechaniczne ramię przetransportuje kapsułę ze zbiornikiem do szczelnej komory przeznaczonej do neutralizacji SCP-PL-108. Dalszą neutralizację produktów procesu należy kontynuować zgodnie dla danej substancji.

Ponieważ SCP-PL-108 wykazuje wysokie zagrożenie biologiczne, przechowywany jest w oddzielnym sektorze Biologicznej Strefy 43. Przechowalnia właściwa oddzielona jest od przedsionka poprzez śluzy ciśnieniowe. Ciśnienie atmosferyczne wewnątrz przechowalni jest obniżone do 700 [hPa].

Wszelkie czynności związane z obiektem należy przeprowadzać z zachowaniem środków oraz procedur odpowiednich dla substancji niebezpiecznych kategorii IV.

Personel skażony SCP-PL-108 musi zostać poddany natychmiastowej kremacji bez względu na obecny stan.

Opis: SCP-PL-108 to związek chemiczny, którego pochodzenie nie zostało dotychczas określone. Budowa cząsteczkowa związku przypomina ████halogenoalkan, z tą różnicą, iż atom halogenu został zastąpiony mniejszą cząsteczką ██████, natomiast całość wiązania wydaje się opierać o teoretycznie niestabilny tri██████ █████, przez co substancja posiada właściwości nieprzypisywane halogenoalkanom. Związek występuje w formie ciemnoszmaragdowej, klarownej cieczy o odczynie zasadowym. SCP-PL-108 powoduje przyspieszoną korozję metali. Substancja pozostawiona poza szczelnym lub w otwartym pojemniku w bardzo krótkim czasie przejdzie w stan lotny, przyjmując formę mocno rozrzedzonego aerozolu. Zarówno zapach jak i smak substancji określany jest jako drażniący i silnie metaliczny. Trwają badania nad dokładnym rozpoznaniem składu substancji oraz jej ewentualnemu zsyntetyzowaniu w warunkach laboratoryjnych. Sposobem na neutralizację związku jest poddanie cieczy bądź jej par działaniu ognia, co powoduje rozkład na ████, fosgen oraz mono██████ wraz z dwoma nierozpoznanymi związkami. Substancje powstające podczas rozkładu pozwoliły przybliżyć budowę i skład SCP-PL-108.

Stosownie do właściwości chemicznych SCP-PL-108, substancja oddziałuje negatywnie na organizmy żywe, odpowiednio dla kontaktu z zasadowymi substancjami żrącymi. Oparzenia i uduszenie są najczęstszą przyczyną zgonów wśród wystawionych zwierząt. Z niewiadomych przyczyn, przedstawiciele gatunku Homo sapiens wykazują w 90% odporność na wskazane obrażenia, do których u nich nie dochodzi. W miejsce standardowego oddziaływania żrącego i duszącego manifestuje anormalna właściwość SCP-PL-108. Przedostanie się substancji do organizmu człowieka wywoła szereg zmian, postępujących w krótkim czasie i zawsze wobec podobnego schematu; w zależności od metody przyjęcia substancji, zmiany zaczną się rozprzestrzeniać począwszy od miejsca pierwszego kontaktu powierzchni i tkanek ciała ze związkiem. W niekontrolowanych warunkach skażeniu ulega zazwyczaj większość lub całość powierzchni ciała ze względu na wysoki współczynnik rozpylenia substancji w powietrzu. W przypadku przyjęcia odpowiednio dużej dawki SCP-PL-108 drogą wziewną następuje zgon w wyniku uduszenia, co jest zjawiskiem przewidywalnym i nieanormalnym.

SCP-PL-108 został sklasyfikowany jako substancja mutagenna. Powierzchnia skażona związkiem zazwyczaj w ciągu około 3 minut pokrywa się charakterystycznymi sinozielonymi plamami, z czasem wydzielającymi rzadki śluz. Plamy to w rzeczywistości tkanka zmutowana w wyniku niezbadanego dotąd procesu, zmieniającego jej formę do miękkiej, zbitej masy. Analiza próbek wykazała obecność odpowiednich fragmentów tkanki, która w danym miejscu uległa transformacji, oraz co interesujące, pojedyncze cząsteczki SCP-PL-108. Obecność śluzu wynika z nieprawidłowej pracy skażonego układu odpornościowego.

W ciągu 40 godzin transformacji ulega niemal cały organizm. Narządy kolejno przestają funkcjonować, co następuje wcześniej, gdy do zakażenia doszło metodą wziewną bądź poprzez konsumpcję. Szkielet nie ulega zmianie w masę, lecz nabiera sinozielonej barwy w wyniku łagodnej zmiany warstwy okostnej. Mutacji podlega klatka piersiowa — żebra łamią się, a przekształcona tkanka rozrasta, zwiększając objętość wewnętrzną korpusu; po zakończeniu transformacji mostek jest oddalony około 13 centymetrów [cm] względem pierwotnego położenia.

W momencie zgonu w dalszym ciągu postępuje przemiana skażonych narządów. Do procesu gnicia nie dochodzi, gdyż wcześniej wszystkie tkanki ulegają transformacji, natomiast sama masa wydaje się nie ulegać zepsuciu.

Narządy znajdujące się w korpusie, a uległe wcześniej transformacji1 rozpoczynają wzajemne zrastanie się, czemu towarzyszy również około 30% utrata objętości danego narządu. Jelita jako jedyne tracą nawet 50% swojej objętości. Efektem końcowym transformacji narządów jest powstanie owalnej, podłużnej struktury o karbowanej budowie. Struktura osadzona jest zawsze na kilku pasmach zmutowanej tkanki, przytwierdzonych do ścian korpusu.

Jak zostało zaobserwowane, zakończenie formowania struktury wewnątrz klatki piersiowej jest ostatnim etapem transformacji ciała. W wyniku wysychania śluzu oraz wrażliwości tkankowej masy na działanie powietrza, ta również usycha, przez co wizualnie ciało denata przypomina zwłoki poddane procesowi mumifikacji.

PL-108.jpg

D-███. Zdjęcie wykonane po zakończeniu transformacji. Ciało zostało poddane neutralizacji i spopieleniu. Rozwarte usta są częstym zjawiskiem wynikającym ze skurczu wysychającej masy tkankowej.

Część górna korpusu w ciągu kilku godzin od zakończenia transformacji ulega rozerwaniu2, widoczna staje się struktura ze zmutowanych narządów; struktura również ulega otwarciu, czemu towarzyszy wydostanie się z niej nieznacznej ilości SCP-PL-108 w postaci ciekłej. Struktura jest w istocie zbiornikiem całkowicie wypełnionym cieczą, która parując, wywołuje wrażenie wydobywania się zielonego dymu z wnętrza korpusu. Substancja wydostaje się aż do momentu całkowitego opróżnienia zbiornika, który następnie usycha podobnie do pozostałej masy tkankowej.

Całkowicie odmiennym zjawiskiem mutacji wywołanej przez SCP-PL-108 jest zmiana dotycząca ośrodkowego układu nerwowego. Substancja wykazuje działanie odpowiednie dla anestetyków, hamując czynności ośrodkowego układu nerwowego w ciągu kilku minut od podania drogą wziewną3, pozostawiając skażoną osobę w stanie pozbawionym świadomości z zachowaniem funkcji podtrzymujących życie. Zaobserwowano, iż postępująca mutacja każdorazowo przebiega w sposób umożliwiający jak najdłuższe funkcjonowanie mózgu. Przywrócenie świadomości dotychczas nie zostało zrealizowane u żadnego z testerów, sami skażeni również nigdy nie wybudzili się samodzielnie. Powodu doszukuje się w uszkodzeniu pnia mózgu bądź [ZMIENIONO], co bardziej przemawia za wywołaniem przez substancję efektu głębokiej śpiączki a niżeli zwyczajnego snu.

W przypadku śmierci mózgu jest on obejmowany przez mutację tkanki podobnie jak reszta ciała. Proces ten jednak nie zachodzi, gdy narząd funkcjonuje, nawet gdy wszystkie okoliczne tkanki uległy mutacji.

Badania elektroencefalograficzne przeprowadzone na nieprzytomnych testerach wykazały szereg aktywności charakterystycznych dla snu paradoksalnego. Powtarzające się u różnych testerów amplitudy aktywności mózgu oraz [ZMIENIONO] pozwoliły ustalić, iż osoby pozbawione świadomości przez SCP-PL-108 przeżywają stany identyczne do marzeń sennych. Produkcja kilku szczególnych hormonów peptydowych z grupy endorfin wskazuje na pozytywne zabarwienie treści.

W momencie wystąpienia niewydolności poszczególnych narządów odpowiadających za podtrzymanie funkcji życiowych, wynikającej z postępującej mutacji, ilość produkowanych endorfin zauważalnie zmniejsza się. Rdzeń nadnerczy, jeżeli nie uległ wcześniej mutacji, wykazuje produkcję epinefryny z czasowo zwiększających się ilościach. Kolejne badania EEG wskazują na przeżywanie negatywnych emocji. Trwa to aż do śmierci mózgu, co na tym etapie transformacji nie trwa dłużej jak 20 minut.

Pochodzenia SCP-PL-108 dotychczas nie zdołano określić. Pierwszy kontakt Fundacji ze związkiem nastąpił w roku 19██, podczas wstępnego rozeznania [ZMIENIONO]. Posiadane dokumenty wskazywały na poniemiecki skład broni, mającej być następnie wysłanej na front podczas trwania I wojny światowej. Kapsuły z SCP-PL-108 odkryto wewnątrz pocisków artyleryjskich oznaczonych symbolem fioletowego krzyża, który nie został odkryty nigdzie dotychczas4. Odnaleziono dokładnie trzy pociski kalibru ███, w których wykorzystano bezogniową modyfikację materiału wybuchowego. Zabezpieczone pociski umieszczone były w skrzyniach oznaczonych napisem Lilakreuz5 oraz nieczytelną datą, w której rozszyfrowano jedynie rok 1918. Wraz z pociskami znaleziono nieanomalną haubicę o kalibrze działa odpowiadającemu wymiarom pocisków. Lufa posiadała wyryty nań napis Farhshein zum freoude6.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported